Blog Archives

Zaburzenia psychiczne w różnych środowiskach

Użyte powyżej określenia, jak „uogólniona nerwica wegetatywna” i „psychonerwica”, należą do tych określeń, które silnie (i zwykle szkodliwie) oddziaływają na wyobraźnię, a są wyrazem nieporozumień lub przestarzałej nomenklatury. I tak objawy wegetatywne występują zasadniczo w każdej nerwicy (choć szczególnie wyraźnie w neurastenii, ale również w nerwicy histerycznej, anankastycznej i w innych), a ich obecność bynajmniej nie świadczy o ciężkości nerwicy czy niepomyślnym rokowaniu. Z kolei, tak jak drżenie rąk, występujące w chwilach silnego wzruszenia, nie świadczy o chorobie rąk, tak inny objaw wegetatywny, jakim jest (np.) kołatanie serca, choć przykre, nie świadczy o chorobie serca, a jedynie o wzmożonej pobudliwości układu nerwowego. A psychonerwica, mimo że tak właśnie brzmi ta nazwa, dziś już coraz rzadziej używana, znaczy to samo co nerwica i wbrew pozorom nie ma nic wspólnego z chorobą psychiczną (psychozą), aczkolwiek podobieństwo nazw wywołuje czasem taką sugestię budzącą niepokój. „Nerwica to jeszcze choroba nie tak ciężka, tylu choruje… ale psychonerwica to przecież już nie tylko chore nerwy, ale i coś psychicznego… boję się, że to choroba umysłowa…” Nierzadko lekarz psychiatra słyszy takie uwagi z ust pacjentów i ich rodzin. Nie trzeba dodawać, jak ważne jest wyjaśnienie, w sposób nie pozostawiający wątpliwości, że psychonerwica różni się zasadniczo od chorób psychicznych i jak każda nerwica jest wyrazem przemijających zaburzeń czynnościowych.

dalej

Wpływ hipoglikemii na sprawność intelektualną – kontynuacja

U wszystkich badanych, tj. u 39 osób (zdrowych oraz wykazujących objawy nerwicowe) wstrzyknięcie insuliny powodowało spadek poziomu cukru we krwi, który był na ogół najgłębszy między 20 a 30 minutą od chwili podania insuliny. U większości badanych występowały uchwytne objawy hipoglikemii w postaci pocenia się, bicia serca, lekkiego drżenia rąk itd. Wyniki uzyskane w II serii (po insulinie) były wyraźnie gorsze niż w serii I, kontrolnej. Osoby wykonujące dodawanie w stanie hipoglikemii pracowały wolniej, co dotyczyło przede wszystkim okresu, w którym poziom cukru we krwi był najniższy. To zwolnienie tempa wykonywania prostych działań u niektórych osób występowało wcześniej, tj. gdy poziom cukru we krwi obniżał się, ale nie był jeszcze najniższy. Również w pojedynczych przypadkach najwyraźniejsze zwolnienie tempa wykonywania działań przypadało na okres stopniowej normalizacji glikemii, tj. gdy poziom cukru powoli zaczynał się wznosić, wracając do wartości prawidłowych. W okresie niedocukrzenia krwi zwiększała się na ogół liczba popełnionych błędów, co zaznaczyło się jednak mniej wyraźnie niż zwolnienie wykonywania działań. Ujmując wyniki globalnie nie można mówić o ścisłej równoległości zmian: nie zawsze najniższy poziom cukru zbiegał się z najwyraźniejszym zwolnieniem pracy i z najwyższym odsetkiem błędów. Ale taka jednak tendencja wystąpiła w sposób bardzo widoczny.

dalej

Auto-psychoterapia

Książka ta jest zmienioną i rozszerzoną wersją wydanej w roku 1982 w Wydawnictwie ATK „Higieny psychicznej i autopsychoterapii”. Jej celem, podobnie jak poprzedniej, jest pomoc przeciętnemu, psychicznie zdrowemu człowiekowi, który chciałby wzmagać swoje zdrowie psychiczne, zapobiegać degradacyjnym zmianom i rozwijać u siebie cechy i sposoby zachowania charakterystyczne dla dojrzałej, dobrze przystosowanej osobowości.

dalej

POTRZEBA KOMPENSACJI

Jest to tendencja do przezwyciężania własnych niepowodzeń, do zmazywania upokorzeń przez podejmowanie jakiegoś działania, przezwyciężanie własnych słabości, pokonywanie przeszkód i trudności.

dalej

Zespół psychohipoglikemiczny – dalszy opis

Reaktywność fizjologiczna wykazuje dość znaczne różnice indywidualne. Niektóre osoby, w odpowiedzi na sytuację stressową, reagują przede wszystkim wzrostem ciśnienia krwi, inni biegunką lub wzmożoną potliwością czy też częstoskurczem napadowym, a u pewnych osób w analogicznych sytuacjach stressowych występuje hipoglikemia oraz zaznaczają się dalsze cechy przypominające zespół psychohipoglikemiczny. Wydaje się, że nie są to przypadki rzadkie, ale o cechach zespołu psychohipoglikemicznego u osoby zdrowej można mówić jedynie wtedy, gdy ma istotnie miejsce zbieżność kilku cech. Mianowicie gdy występuje tendencja do reagowania hipoglikemią w sytuacjach wyzwalających napięcie emocjonalne lub przygnębienie: gdy daje się zauważyć pewna wrażliwość psychiczna na hipoglikemię, w tym znaczeniu, że powoduje ona przejściowe obniżenie sprawności intelektualnej, oraz, co ma miejsce już rzadziej, gdy w stanach przygnębienia łaknienie wzmaga się.

dalej

Kira Gerard i jej badania nad studentami

W 1971 roku Kira Gerard przedstawiła wyniki badań nad występowaniem zaburzeń psychicznych w środowisku studenckim i u ludności miejskiej w podobnych grupach wieku. Dokonano analizy dokumentacji dotyczącej pierwszych zgłoszeń do jednej z poradni zdrowia psychicznego (studenckiej lub miejskiej). Zestawienie ilustrujące poszczególne rodzaje zaburzeń, bądź stan prawidłowy, ukazuje, że z roku na rok (w latach 1964-1969) wzrastała liczba studentów zgłaszających się do poradni, którzy nie wykazywali zaburzeń stanu psychicznego. Wielkości te kształtowały się następująco: w roku 1964/65 nie stwierdzono żadnych zaburzeń w 5% przypadków: w roku 1965/66 – w 12%, w roku 1966/67 – w 18%, w roku 1967/68 – w 23%, a w roku 1968/69 – w 27%. Wykazane różnice są statystycznie znamienne i wyższe niż wśród ludności miejskiej, aczkolwiek niektóre osoby należące do tej grupy, a nie przejawiające zaburzeń stanu psychicznego, również zgłaszały się do psychiatry.

dalej

Skojarzenia ze słowem stress

Zostaliśmy nauczeni, głównie przez literaturę popularną, ale sięgającą do opracowań naukowych, oraz przez prasę codzienną, że stress (bądź sytuacja- stressowa) jest czymś groźnym, niekorzystnym, uszkadzającym. Jeżeli tak jest, a więc jeżeli istotnie takie pojmowanie stres- su rozpowszechniło się, a co poniżej staram się wykazać, to trze- ba albo zaniechać określenia „sytuacja stressowa” i korzystać z określenia „sytuacja trudna” albo, co byłoby najbardziej pożądane, należałoby uwolnić termin „stress”, i terminy pochodne, od wiązanego z nimi trauma ty żującego znaczenia. Należałoby więc „odtraumatyzować” stress i przekształcić niekorzystny i fałszywy schemat poznawczy, który ujmuje stressy (bądź sytuacje stresso- we) jako czynniki uszkadzające. Sytuacje stressowe bywają zarówno groźne dla życia, jak i potrzebne dla zdrowia człowieka i ta teza będzie broniona na dalszych stronach (por. zwłaszcza rozdz. XV).

dalej

Zaburzenia psychiczne wywołane brakiem snu

Jednak nawet to fragmentaryczne zestawienie wyników badań nad zależnościami sen – funkcjonowanie ustroju prowadzi do bardziej ogólnych refleksji, wykraczających poza problemy organizacji pracy.

dalej

Uczenie się relaksacji mięśni

Na czym polega uczenie się techniki relaksacji Jacobsona? Nauka ta polega na wykonywaniu określonych, celowych ruchów rękami, nogami, tułowiem, twarzą po to, aby NAPINAĆ I ROZLUŹNIAĆ określone grupy mięśni. Napinanie i rozluźnianie poszczególnych grup mięśni służy najpierw do wyuczenia się, zdawania sobie sprawy z różnicy WE WRAŻENIACH płynących z mięśnia napiętego i wrażeniach płynących z mięśnia rozluźnionego.

dalej